خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای غمت خوش تر ز شادی کساناز غم خود هر دمم شادی رسان
۲
چون کسان گر لایق خدمت نه ایملعنتی بفرست بر ما ناکسان
۳
پاره پاره کن مرا بر فرق خویشتا همه زاغان برند و کرکسان
۴
هر کسی در کعبه وصلت رسیدمن بمردم در میان واپسان
صفحهٔ ۱ از ۲