خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک شب، ای ماه جهان افروز منبر من آی و باش صبرآموز من
۲
نیست یک ذره ترا دل گرمییگر چه صد دل پخته گشت از سوز من
۳
از چه روزم شد سیه، مانا فتادسایه شبهای من بر روز من
۴
می دهم جان، بگذر و ناخوش منبهر فردا مهلت امروز من
صفحهٔ ۱ از ۲