خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست گشاده چشم من جز به خیال روی توبسته کس نشد دلم جز به شکنج موی تو
۲
هر سحری چو بیدلان آیم و بر تو بنگرماز پی آنکه شد مرا فال خجسته روی تو
۳
پیش من آ که ساعتی با تو مگر دمی زنمزانکه به لب رسیده شد جانم از آرزوی تو
۴
دیده من ز نیکوان روی تو اختیار کرداز پی چشم زخم تو کم نگرم به سوی تو
صفحهٔ ۱ از ۲