خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گشادم دیده روی تو ناگهبه جانم در شدی ناکرده آگه
۲
اگر گویم که از جورت کنم آهزنی فی الحال تیغ و گوییم وه
۳
قدت شاخ انار و روی تو نارتعالی الله از آن قد اناره
۴
اگر پرتو زند خورشید رویتبسوزد مه درون هفت خرگه
صفحهٔ ۱ از ۲