خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل ز توام به غم نشستهجان در گذر عدم نشسته
۲
بر خاک در تو من مقیممانند سگ حرم نشسته
۳
هر کس که بدید حسن رویتدر خانه زهد کم نشسته
۴
آن خط غبار بر عذارتچون هندوی پشت خم نشسته
صفحهٔ ۱ از ۲