خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دهلی و ای بتان سادهپگ بسته و جیره کج نهاده
۲
خون خوردنشان به آشکاریستگر چه به نهان خورند باده
۳
فرمان نکنند، از آنکه هستنداز غایت ناز نامراده
۴
نزدیک دلی چنان که دل رابرداشته گوشه ای نهاده
صفحهٔ ۱ از ۳