خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای غالیه گرد ماه سودهآراسته شمع را زدوده
۲
برداشته نسخه ای ز خورشیدآیینه که روی تو نموده
۳
یک خنده ز لعل شکرینتزنگار هزار دل زدوده
۴
جان تازه شود ز گرد خنگتکان خاک مفرحی ست سوده
صفحهٔ ۱ از ۳