خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدار جان من از بهر جان ما روزهاز آنکه جانی و جان را دهد عنا روزه
۲
لب پر از می و گویی که روزه می دارمتو خود بگوی که باشد چنین روا روزه
۳
اگر تو روزه برای خدای می داریمدار بیش برای خدای را روزه
۴
ز دیده ساخته ام شربتی، ولی نخوریاگر به روزه ترا خوش بود، خوشا روزه
صفحهٔ ۱ از ۲