خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به کوی عقل مرو، گر به عشوه بردی راهوگر ز عقل گذشتی، بگوی بسم الله
۲
هزار بار به گوش دلم رسید از غیبکه عشوه راهنمایست و عقل مانع راه
۳
وگر به سلسله عشق مبتلا شده ایبرو به میکده وز پیر دیر همت خواه
۴
به یک پیاله رهاند ز بند عقل ترامن آزموده ام ار نشنوی، مرا چه گناه
صفحهٔ ۱ از ۲