خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکش به ناز مرا، ای به ناز پروردهمریز خون مسلمان به جرم ناکرده
۲
مرا بکشت لب جان ستان تو، هر چندمفرحی ست به آب حیات پرورده
۳
ببخش قندی از آن لب که پیش از آن نامیدهم از خیال لبت وام کرده ام خورده
۴
بترس از آنچه به شب یا به خواب کرده درازهزار کس به دعا دسبها برآورده
صفحهٔ ۱ از ۳