خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قلاشم، ای منکر، مرا دربانی میخانه دهاین عقل رسمی غرقه کن، می تا لب پیمانه ده
۲
من توبه تنها بشکنم، اول سبو نه بر سرموانگه ندای زهد من پیش در میخانه ده
۳
من عاشق و هر بی خبر از خان و مان یادم دهدای آه سوزان شعله ای بر دست این دیوانه ده
۴
پیدا بسوز، ای دل، مرا پس درد پنهان بازگوهنگامه اول گرم کن، پس شرح این افسانه ده
صفحهٔ ۱ از ۳