خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان بهانه طلب و شکل تو نازآلودهمن نیم زیستنی، جان چه کنم بیهوده؟
۲
بس که در سایه دیوار تو در فریادمز آه من سایه دیوار تو هم ناسوده
۳
چشم تو کشتن من گفته که از غم برهمرحمتش باد که این مرحمتم فرموده
۴
با تو در خواب مرا پهلوی آزاد نسودگر چه بر خاک درت پهلوی من شد سوده
صفحهٔ ۱ از ۳