خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به باغ سایه ابرست و آب در سایهازین سبب من و جانان و خواب در سایه
۲
به سایه خفته بدم دی که یارم آمد و گفتچه خفته ای که رسید آفتاب در سایه
۳
فروغ روی تو تیزست، زلف بر لب نوشز آفتاب نهد آن شراب در سایه
۴
مه منی و دل از روی تو به خط زان رفتکه سوخته رود از ماهتاب در سایه
صفحهٔ ۱ از ۳