خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خردی هنوز و کودکی، ای نازنین، برنا نه‌ایجورت نمی‌گیرم گنه، کز نیک و بد دانا نه‌ای
۲
هر سو که زیبا بگذرد، در دل همی بار آوردزیباییت جان می‌برد، یا آفتی، زیبا نه‌ای
۳
رخسار جان‌پرور ترا، شکلی ز جان خوش‌تر ترابیهوده هرکس مر ترا جان می‌نخواند تا نه‌ای
۴
آشوب عقل گمرهی بر نیکوان شاهنشهینی نی که خورشید و مهی، پروین نه‌ای، جوزا نه‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳