خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه به هر سخن دلم از تن ربوده‌ایبا این همه بگوی، که جانم فزوده‌ای
۲
چشمت به غمزه بردن دل‌ها نمونه‌ای‌ستتا تو بدین بهانه چه دل‌ها ربوده‌ای!
۳
رویت درون پرده و صد پرده چاک از اوشادی به روزگار کسی کِش نموده‌ای
۴
بالین گردناک مرا طعنه می‌زنیجانا، به تکیه‌گاه غریبان نبوده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳