خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۸۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارین مرا شد نوجوانیکه نو بادش نشاط و کامرانی
۲
خطش پیرامن لب، گوییا خضربرآمد گرد آب زندگانی
۳
بمیرم بر سر کویش که باشدسگان کوی او را میهمانی
۴
نه بر رویت خطت، ای آیت حسنکه هست آن فتوی نامهربانی
صفحهٔ ۱ از ۲