خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۸۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سزد گر نیکویی در من ببینیکه خودکام و جوان و نازنینی
۲
به گاه خنده چون دندان نماییمرا اندر میان چشم شینی
۳
مسلمان دیدمت، زان دل سپردمندانستم که تو کافر چنینی
۴
مه و خورشید را بسیار دیدمبهی از هر که می گویم، نه اینی
صفحهٔ ۱ از ۲