خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۸۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیوانه شدم ز یار بدخویبیگانه پرست و آشنا روی
۲
دل بردن عاشقانست خویشمن جان نبرم ازان جفاجوی
۳
از جعد ترش تن چو مویمدر تافته گشت موی در موی
۴
پرسند نشان صبر، گویمگامی دو سه از عدم بر آن سوی
صفحهٔ ۱ از ۳