خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۸۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می به جام ار چه زخون من مسکین دارینوش بادت که شکرخنده شیرین داری
۲
دو حیات است ز یک خنده تو عاشق رازانکه در حقه یک خنده دو پروین داری
۳
زان لب ساده گرم بوسه ببخشی، کم ازآنکنظری جانب این گریه رنگین داری
۴
پیش صوفی گذرو، گریه خونین، فرمایتا به خون دست بشوید دلش از دین داری
صفحهٔ ۱ از ۲