خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۸۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرشمه کردن تو وقت نار و بدخوییسزد که نو کند اکنون لباس دلجویی
۲
چه آبروست که حسن از رخ تو می باردبه وقت صبح که روی چو ماه می شویی
۳
جز از تو روی کسی را نکو نمی بینمکه دیگری نبود خود بدین نکورویی
۴
به عشوه عیش مرا تلخ می کنی هر روزمکن که خود شودت همچنین به بدخویی
صفحهٔ ۱ از ۲