خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۹۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا دل با یکی مانده ست جاییکه ناید روزی از کویش صبایی
۲
همه کس ز آتش بیگانه سوزدمن مسکین به داغ آشنایی
۳
بیا، ای زاغ، کاین آن استخوان استکه بر وی سایه اندازد همایی
۴
مزن طعنه پریشانیم بگذارکه عمرم رفت بر باد هوایی
صفحهٔ ۱ از ۲