خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۹۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ننهاده هیچ گه تن به رضای چون منیتافته چون ستمگران دست وفای چون منی
۲
من به رضای خویشتن جان به فدات می کنمنیست دلت که در دهی تن به رضای چون منی
۳
می گذری و بی خطا راست گرفته بر دلمناوک غمزه می زنی، چیست خطای چون منی؟
۴
گر به بقای خود مرا نیست مرادی از رختتو به مراد خود بزی، نه به بقای چون منی
صفحهٔ ۱ از ۳