خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۹۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پسرا و نازنینا، به کرشمه گاه گاهیاگر اتفاقت افتد، به فتادگان نگاهی!
۲
ز غمت کجا گریزم که جهان گرفت حسنتز تو هم به تست، یارا، اگرم بود پناهی
۳
شرف هلاک مابین، به دو بوسه جان نو دهکه گر این امید باشد، بزییم چندگاهی
۴
چو فغان کنم به کویت، ز علی اللهم چه رنجی؟در شه تهی نباشد ز نفیر دادخواهی
صفحهٔ ۱ از ۳