خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۹۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد بهار و سرو بر آراست قامتیگل بر کشید بحر طرب را علامتی
۲
گردیده باد بر سر آن سرو جان منگردان چو باد گرد بر آن سرو قامتی
۳
قد قامت الصلوة مؤذن زند به صبحمن نیم شب شوم به قد یار اقامتی
۴
او در خرام و انبهی جان به گرد اوحشری ست گوییا که روان با قیامتی
صفحهٔ ۱ از ۳