خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۹۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردانه می کشد به جفایم ستمگریتا میرم و دگر ندهم دل به دیگری
۲
راحت بود سیاست آن کس که بایدشاز غمزه دور باشی و از ناز خنجری
۳
گفتم که دوش با تو نشستیم، راست استبر خویش بسته ام به هوس خواب دیگری
۴
از غم مگر ز وادی هجر استخوان بودکز کعبه امید بیاید کبوتری
صفحهٔ ۱ از ۲