خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۹۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش می گفت پیر ترسایییاد دارم ز مرد دانایی
۲
کاندرین دور می پرستان رانیست خوشتر ز میکده جایی
۳
درد نوشان و کنج دیر مغانخلق عالم به هر تماشایی
۴
بر سر چار سوی خطه عشقنیست خالی سری ز سودایی
صفحهٔ ۱ از ۳