خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۹۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز زلف تو مشک تر بوییوز میان تو تا عدم مویی
۲
گل ز تو نرم شد چنان که به باغنرمیی می کند به هر تویی
۳
ماه نو گردد از تو زیر و زبرگر اشارت کنی به ابرویی
۴
پیش چوگان زلفت از سر حالسر زده می رویم چون گویی
صفحهٔ ۱ از ۲