خلوتی با فرخی سیستانی
شمارهٔ ۹ - در مدح خواجه جلیل عبدالرزاق بن احمدبن حسن میمندی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز آفتاب جدا بود ماه چندین شبهمی دوید بگردون بر آفتاب طلب
۲
خمیده گشته ز هجران و زرد گشته ز غمنزار گشته ز عشق و گداخته ز تعب
۳
چو آفتاب طلب نزد آفتاب رسیدنشاط کرد و طرب کرد و بودجای طرب
۴
فرو نشست بر آفتاب و روشن کردبروی روشن او چشم تیره چون شب
صفحهٔ ۱ از ۱۰