خلوتی با فرخی سیستانی
شمارهٔ ۱۲۴ - در مدح خواجه ابو سهل عراقی گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی نشینیم نگارا من و تو هر دوبهمکی نهم روی بدان روی و بدان زلف بخم
۲
چندازین فرقت و بر جان ز غم فرقت رنجچند ازین دوری و بر دل ز پی دوری غم
۳
آب و آتش به تکلف بهم آیند همیچه فتاده ست که ماهیچ نیاییم بهم
۴
چونکه در نیکوییت بر من و بر تو ستمستما بر اینگونه ستم دیده و ناکرده ستم
صفحهٔ ۱ از ۸