خلوتی با فرخی سیستانی
شمارهٔ ۱۵۶ - در مدح شمس الکفاة خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن ای ترک مکن قدر چنین روز بدانچون شد این روز، درین روز رسیدن نتوان
۲
گر بناگوش تو چون سیم سپیدست چه سودتو ندانی که بود شب ز پس روز نهان
۳
نه تو آورده ای آیین بناگوش سپیدمردمان را همه بوده ست بناگوش چنان
۴
بس بناگوش چون سیما که سیه شد چو شبهآن تو نیز شود صبر کن ای جان جهان
صفحهٔ ۱ از ۸