خلوتی با فرخی سیستانی
شمارهٔ ۱۸۹ - در مدح خواجه بزرگ و عذر تفصیر خدمت
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رسانیده مرا حشمت و جاه تو به جاهفضل و کردار تو بگرفته ز ماهی تا ماه
۲
ای مرا سایه درگاه تو سرمایه عزوز بلاها و جفاهای جهان پشت و پناه
۳
واجب آنستی کاین بنده دیرینه تونیستی غایب روزی و شبی زین درگاه
۴
گاه بی زخمه به خرگاه تو بر بط زنمیتا کسی نشنودی بانگ برون از خرگاه
صفحهٔ ۱ از ۷