خلوتی با فرخی سیستانی
شمارهٔ ۲۰۵ - در مدح امیر یوسف بن ناصر الدین
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش همه شب همی گریست به زاریماه من آن ترک خوبروی حصاری
۲
برد و بناگوش سایبانش همی کردیک ز دگر حلقه های زلف بخاری
۳
از بس کآب دو چشم او بهم آمدقیمت عود سیه گرفت سماری
۴
نرمک نرمک مرا به شرم همی گفت :با بنهٔ میر قصد رفتن داری؟
صفحهٔ ۱ از ۹