خلوتی با فرخی سیستانی
شمارهٔ ۲۱۲ - در مدح خواجه عمید حامد بن محمدالمهتدی گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل من ز دست من بستدیسر بسر ای نگار دیگر شدی
۲
چاره و راه خویش گم کرده امتا تو مرا به راه پیش آمدی
۳
من زهمه جهان دلی داشتمآمدی وز دست من بستدی
۴
دل به تو دادم و دلت نستدممردم دیدی تو بدین بی بدی
صفحهٔ ۱ از ۶