خلوتی با فرخی سیستانی
شمارهٔ ۲۱۴ - در مدح خواجه ابوسهل احمدبن حسن حمدوی گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پسر هیچ ندانم که چگونه پسریهر زمان با پدر خویش به خوی دگری
۲
با چنین خو که تو داری پسرا، گر به مثلصبر ایوب مرا بودی گشتی سپری
۳
تنگدل گردی چون من سوی تو کم نگرمور سوی تو نگرم تو به دگر سو نگری
۴
بوسه ندْهیّ و نخواهی که کسم بوسه دهدپس تو ای جان پدر رنج و عَنای پدری
صفحهٔ ۱ از ۱۰