خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدن روی تو را محرم نباشد چشم مادیده از جان ساخت باید دیدن روی ترا
۲
از رخ و روی تو رنگی تابناک آمد بچشموز سر زلف تو بویی سر بمهر آمد بما
۳
گر بیاد روی گلرنگ تو درخاکم نهندتا بحشر از تربت من لاله گون روید گیا
۴
نان لطف ای شاه در زنبیل فقرم ار نهیهمچو من درویش شد چون تو توانگر را گدا
صفحهٔ ۱ از ۴