خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که بار غم عشق آن پسر کشدازمانه غاشیه دولتش بسر کشدا
۲
کسی مدام چومن بی مدام مست بودکه باده زآن لب شیرین چون شکر کشدا
۳
کسی خورد می وصلش که بی ترش روییچوزهر ساغر تلخش دهند در کشدا
۴
غلام آن مه سیمین برم که از پی اومدام از رگ کان آفتاب زر کشدا
صفحهٔ ۱ از ۴