خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی بنگرد برحمت چشم خوش تو ما رانرگس همی نیارد اندر نظر گیا را
۲
دل می دهد گواهی کورا تو برد خواهیچشمت بتیر غمزه گو جرح کن گوا را
۳
ای محتشم بخوبی هستم فقیر عشقتدر شرع بر توانگر حقی بود گدا را
۴
گر سایه جمالت بر خاک تیره افتدچون آفتاب ذره روشن کند هوا را
صفحهٔ ۱ از ۳