خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سیم بر زکات تن وجان خویش رابردار از دلم غم هجران خویش را
۲
تا درنیوفتددل مردم بمشک خطرو سر بگیر چاه زنخدان خویش را
۳
قومی بزور بازوی مرگ استدند بازاز دست محنت تو گریبان خویش را
۴
گفتم بعقل دوش که ترک ادب بودکز وصل او بجویم درمان خویش را
صفحهٔ ۱ از ۳