خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فرامش کرد جان تو تماشاگاه اعلی راکه خاکش دام دل باشد نگارستان دنیی را
۲
منه رخت اندرین ویران که در خلد برین رضوانبشارت می دهد هردم بتو فردوس اعلی را
۳
بخارستان دنیا در مکن با هر خس آمیزشکه دولت بهر تو دارد پر از گل باغ عقبی را
۴
تو اندر تیه دنیایی چو اسراییلیان حیرانعجب باشد که نفروشی بتره من وسلوی را
صفحهٔ ۱ از ۴