خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگار من که بلب جان دهد جهانی راببوسه یی بخرد از تو نیم جانی را
۲
میان وصل و فراقش ز بهر ما سخنستدو پادشا بخصومت خورند نانی را
۳
میان دایره روی او ز خال سیاهکه نقطه زد ز دل لاله ارغوانی را
۴
رخان آن شه خوبان نگر مگو دیگردو آفتاب کجا باشد آسمانی را
صفحهٔ ۱ از ۳