خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خطت سلسله یی بر قمر از عنبر نابوی دل و دیده ز سودای تو پرآتش و آب
۲
دوش در وصف جمال تو چو در بستم دلخوب رویان معانی بگشادند نقاب
۳
خانه حسن ز بالای تو دارد استونقبله روح ز ابروی تو دارد محراب
۴
ای دل از یورتگه سینه برون زن خرگاهکین ستون کرد مرا خیمه تن سست طناب
صفحهٔ ۱ از ۶