خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پستهٔ دهانت شیرین و انگبین لبمن تلخ کام مانده در حسرت چنین لب
۲
بودیم بر کناری عطشان آب وصلتزد بوسهٔ تو ما را چون نان در انگبین لب
۳
هرگز برون نیاید شیرینی از زبانشهرکو نهاده باشد باری دهان برین لب
۴
عاشق از آستینت شکر کشد بدامنچون تو بگاه خنده گیری در آستین لب
صفحهٔ ۱ از ۴