خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که لبت منبع آب بقاستدرد تو بیماری دلرا دواست
۲
آه که اندر طلب تو مرارفت دل و درد دل ای جان بجاست
۳
گر همه آفاق بگیرد کسیآنکه توانگر بتو نبود گداست
۴
بهر دل تو چه توان ترک کردمال ندارم من و جان خود تراست
صفحهٔ ۱ از ۴