خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم بربود دوش آن نرگس مستاگر دستم نگیری رفتم از دست
۲
چه نیکو هر دو با هم اوفتادنددلم با چشمت این دیوانه آن مست
۳
نمی دانم دهانت هست یا نیستنمی دانم میانت نیست یا هست
۴
تویی آن بی دهانی کو سخن گفتتویی آن بی میانی کو کمر بست
صفحهٔ ۱ از ۲