خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اختر از خدمت قمر دور استمگس از صحبت شکر دور است
۲
ما از آن بارگاه محرومیمتشنه مسکین از آبخور دور است
۳
پای من از زمین درگه اوراست چون آسمان ز سر دور است
۴
جهد کردم بسی ولی چکنمبخت و کوشش ز یکدگر دور است
صفحهٔ ۱ از ۴