خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا ز رشک خط تو عنبر در آتش استوز لعل آبدار تو گوهر در آتش است
۲
دل در غم تو دانه گوهر در آسیاستخط بر رخ تو خرده عنبر در آتش است
۳
کردم نظر بر آن رخ چون آتش کلیمخال تو چون خلیل پیمبر در آتش است
۴
از شرم چون نبات در آبم که گفته امکان مه بگاه خشم چو شکر در آتش است
صفحهٔ ۱ از ۴