خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طوطی روح که دامش قفس ناسوتستعندلیبی است که جایش چمن لاهوتست
۲
بشکرهای ملون چو مگس حاجت نیستطوطیی را که ز خوان ملکوتش قوتست
۳
یوسف عقل ترا نفس تو چون زندانستیونس روح ترا جسم تو بطن الحوتست
۴
ای بدنیا متمتع اگر این عمره و حجاز پی نام کنی کعبه ترا حانوتست
صفحهٔ ۱ از ۳