خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرمرا زلفت اوفتد در دستنکنم کوته ازتو دیگر دست
۲
گرچه من هم نمی رسم شادمکه بزلفت نمی رسد هر دست
۳
خاک پای تو گوهریست عزیزکی رسد بنده را بگوهر دست
۴
تا زلعلت شکر بدست آریمچون مگس می زنیم برسر دست
صفحهٔ ۱ از ۳