خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرچه خواهی کن که برما دست حکمت مطلقستحق حکم تو زما تسلیم وحکم تو حقست
۲
در ادای حق ودر ادراک حکمتهای تونفس کامل ناقص آمد عقل بالغ احمقست
۳
غرقه دریای شوقت از ملایک برترستکشته هیجای عشقت با شهیدان ملحقست
۴
ملک عالم بر در دل رفت درویش تراگفت رو بیرون در بنشین که جا مستغرقست
صفحهٔ ۱ از ۳