خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل تنگم و ز عشق توام بار بر دلستوز دست تو بسی چو مرا پای در گلست
۲
شیرین تری ز لیلی و در کوی تو بسیفرهاد جان سپرده و مجنون بی دلست
۳
گر چه ز دوستی تو دیوانه گشته امجز با تو دوستی نکند هرکه عاقلست
۴
گر من ببوسه مهر نهم بر لبت رواستشهد عقیق رنگ تو چون موم قابلست
صفحهٔ ۱ از ۳